Het klink zo mooi maar dit is echter wel zware dier mishandeling.

Waarom!!!!

Om deze.

je konijn heef geen schijn van kans in de wrede natuur te over leven.
Wilde konijnen weten precies wat ze als ze in gevaar zijn moeten doen.
Dit is ze bijgebracht door hun ouders, van kleins af aan hoe ze in de natuur moeten overleven bij gevaar.
Een tam konijn dat in een kooitje is opgegroeid heef deze gaven niet mee gekregen van de zijn baasje of bazinnetje.
Ze zien geen gevaar in andere dieren .Zoals thuis meestal wel ander huisdier een hond of poes rond loopt waar het konijn aan gewend is.
Ook geen gevaar kennen van andere dieren, rovers, zoals vossen, roofvogels, hermelijnen en vergeet de wezel niet.
Ook poezen en honden vormen een gevaar want niet iedere poes of hond is gewend aan een konijn. Dit hebben we als fokkers zelf ondervonden. met twee vreemde herders honden in onze tuin,midden in de nacht. Die lieten onder onze konijnen een waar slacht veld achter zich. Diverse diertjes hebben het niet overleefd.
En vergeet de mens niet zoals de jagers en het verkeer.
Dus gevaren genoeg voor ons tamme konijn.EN HET WILDE KONIJN.
Hij heeft geen schijn van kans om in de natuur te overleven.!
Wilde konijnen weten waar ze eten kunnen vinden. Onze tamme konijnen niet. Wilde konijnen weten waar ze moeten slapen en waar het veilig voor ze is, ze graven holen waar ze heen kunnen.
Tamme konijnen hebben dat niet geleerd dus zijn onbeschermd in de natuur

.

DAAROM LAAT NOOIT JE TAMME KONIJNTJE IN DE NATUUR ACHTER.!!!! NIET DOEN.

Daar horen alleen wilde konijntjes.

Een verhaal van het tam konijntje Knuffel.

Ik weet niet meer hoe ik heet . Ik dacht Knuffel.

Ik weet nog dat, toen ik nog heel klein was, ik in een huis woonde, met mensen. Ik weet nog dat de mensen me in hun armen nam en me knuffelden en zachtjes tegen me praatten. Ze zeiden dat ik de liefste en de zachtste en de wolligste konijn was van de hele wereld. En gaven me de naam Knuffel. Ik weet nog dat het er altijd warm en fijn was. Een grote ruimte met een bank en andere leuke plekjes.

Toen ik groter werd knuffelden de mensen mij steeds minder. Ze schopte mij schreeuwden tegen me als ik eens poepte in de kamer of pieste. Het baasje en vrouwtje vertelde alle kinderen dat ik te vies was en ze stopten me in een hok ver van het huis. Al snel keek er helemaal niemand meer naar mij om,ook niet mijn vriendjes de kinderen. Ze kwamen alleen om nog wat brokjes in mijn voerbak en water in mijn drinkfles te doen. Geen aaitjes en geen lieve woordjes meer. Ik had het in de zomer heel heet en in de winter kreeg ik het flink koud.

Op een dag hoorde ik mijn baasje en vrouwtje zeggen tegen de kinderen .Het is beter voor hem als hij vrij is, bij zijn soortgenoten. Hij kan zichzelf wel redden. Bovendien is daar eten genoeg en zijn daar schuilplaatsen in overvoed . Ze stopten me in een doos en reden heel lang met me in de een ding met wielen. Ik kan me nog herinneren dat ik wel eerder in zo een ding was geweest, toen ik nog heel klein was. Toen brachten ze me naar hun huis nadat ze me weg hadden gehaald van mijn broertjes en zusjes en mijn moeder. Mijn baasje haalden me uit de doos en zetten me in het bos op de grond.

Het was best eng. Ik herkende helemaal niets. Het was er vreemd. Toen draaiden mijn baasje en vriendjes zich om, ze liepen weg snel weg, ze stapten weer in dat ding met ronde wielen en waren snel weg . Ik was heel erg bang en ik wist zeker dat ze terug zouden komen dus bleef ik stil zitten wachtte. De zon begon te verdwijnen en het werd kouder. De wind was koud. Al gauw werd het donker. Mijn baasje en vrouwtje en vriendjes kwamen niet meer terug.

Een paar andere konijnen kwamen te voorschijn en snuffelden aan me. Meerdere van hen schopte en beten mij. Dat deed echt pijn. Ik rende weg. Ik probeerde om een schuilplaats te vinden, maar overal waar ik keek en heen rende waren al andere konijnen die joegen me overal weg. Het was nu helemaal donker en erg koud en ik was hongerig en dorstig. Ik rook voedsel en ging er op af, maar andere konijnen joegen me weer weg.

Nu is mijn vacht niet glad en glanzend meer. Hij is vies en niet glanzend meer. Ik weet niet hoe lang ik hier nu al ben. Ze noemen het hier. Het Dumpweitje . Soms komen er een paar kinderen en die laten eten achter. Het is geen geweldig eten. Een keertje kwam er een man en vrouw en ik dacht dat ik haar kende. Ik wou naar haar toegaan, maar toen bedacht ik me ineens, dat het baasje vrouwtje en vriendjes mij niet meer willen hebben. Ik rende weer de bosjes in. Ik heb nooit genoeg te eten omdat ik niet geleerd heb om te vechten voor mijn eten. Dus moet ik maar eten wat anderen overlaten en dat is meestal heel erg weinig. Ik ben nooit warm en droog . Gelukkig voel ik me ook niet. De enige plek waar ik me op kan rollen en verbergen is modderig en vochtig. Soms herinner ik me de betere dagen, maar hoe langer hoe meer lijken die dagen op een droom uit het verleden.

Ik voel me afgedankt en haat die naam, Knuffel ik weet liever niet meer hoe ik heet.

Naar een paar koude nachten en enge beesten was ik er heel slecht aan toe. Ik lag in het bos op een natte koude plaats mijn oogjes gesloten. Niets interesseerde mij meer. Ik merkte dat ik werd opgepakt door een paar handen. Toen ik de oogjes even open maakte zag ik paar kinderen die om mij heen stonden ze mopperde iets wat ik niet begreep. Op dat moment voelde ik mij heel erg zwak en ziek. Mijn ogen branden. De kinderen namen me mee naar een huis en zette mij op een zachte deken. Ik hoorde ze met grote mensen praten, daarna weet ik even niets meer. Werd wakker in een groot hok daar lag stro en hooi in ,ik herkende een waterfles, die had ik vroeger ook gehad. Een bakje met voer en enkele groene bladeren, daar heb ik een beetje van gegeten. Ik voelde me nu een stuk beter. Ik word weer geaaid en geborsteld. Nu heb ik een nieuw vrouwtje en er zijn ook kinderen . Ze noemen me nu ook geen Knuffel meer maar Lucky. Ben nu weer een gelukkig konijntje mag weer rond lopen en ze zijn heel lief voor mij.

Ben blij dat ik nu de naam Lucky heb.

Wizzy zijn verblijf met uitzicht over de plaats.

Wizzy: Duitse hangoor voedser van Denise haar knuffel.

Uit de fok van een konijn grijs voedster geleend van Jan Bazen en een wit blauwoog ram van combyvdhorst.

Het verhaal van Wizzy een Jong Duits hangoortje.

Toen ik 8 weken oud was kwam Denise naar mij kijken. Zij was meteen verliefd op mij en wou mijn baasje worden. Natuurlijk vond ik dat heel erg leuk. Mijn naam werd Wizzy. Ik mocht met Denise mee in haar kooitje naar ons huis toe. Eenmaal thuis zag ik daar een heel groot hok staan met 2 verdiepingen. Geweldig !!! Ik vond het er zo leuk dat ik omlaag rende en weer omhoog, weer omlaag en weer omhoog. Ik moest wel nog even wennen aan al die aandacht van Denise. Ze wilde me steeds aaien en knuffelen, ik vond dit nog een beetje akelig. Wel leuk allemaal die aandacht maar het ging allemaal zo snel dat ik nog moest wennen. De eerste nacht had ik ook geen rust haha. Denise kwam steeds controleren of ik ook in het nachthok lag te slapen. Maar ik lag steeds onder, dat vond ik leuker. Na een paar dagen wennen kon Denise mij goed aaien. Het was heel erg gezellig in mijn hok. Ik had heel veel ruimte om te rennen en te springen. Op een dag kwam Denise thuis met allemaal groene rekken. Ik had geen idee wat het was tot dat Denise het neer had gezet. Het deurtje van het hok ging open en ik kon buiten spelen in een grote ren. Joepie nog meer ruimte. Hier was ik heel erg blij mee. Toen Denise mijn hok aan het schoonmaken was zag ik mijn kans om te ontsnappen, en ja hoor ik rende fijn door de tuin. Dit vond ik heel erg leuk. Denise dacht: laat Wizzy maar fijn rennen kan ik haar hok schoonmaken. Maar op een gegeven moment moest ik ook terug in het hok en daar was ik het niet mee eens. Denise tilde me op en ik lag heel rustig maar wilde niet het hok in dus besloot ik om uit de armen te springen. Dit was niet zo'n goed idee. Ik viel heel hard op de grond waardoor ik ging bloedden. Mijn baasje helemaal in paniek. Meteen Leo en Truus opgebeld omdat ik mijn tandje uithad. Leo was toen meteen gekomen en ging mij meteen nakijken. En wat bleek. Ik had olifantstanden, en dat is niet goed. Dus geluk bij een ongeluk dat Leo op tijd zag dat ik olifantstanden had. Leo had mijn onderste tandjes eruit gehaald omdat die los zaten en de boven tandjes waren bijgeknipt. Nu kon ik weer eten. 2 dagen had ik goed gegeten en toen had ik helemaal geen zin meer om te eten. Ik voelde me helemaal niet lekker en had pijn aan mijn tandjes. Denise maakte zich zorgen dat ik niet ging eten dus belde ze naar de dierenkliniek. Ik moest meteen daar heen zodat ze naar mijn tandjes konden kijken. Denise het reiskooitje klaargemaakt en toen gingen we naar de dierenkliniek. Eenmaal daar zagen ze dus ook dat ik olifantstanden had. Het beste was om de tandjes te verwijderen omdat ik niet wilde eten. Een week later was het zover, mijn tandjes werden verwijderd. Denise was erg zenuwachtig, ze was bang dat er misschien wat fout zou gaan. Om 9 uur werd ik naar de dierenkliniek gebracht en om 3 uur mocht Denise bellen hoe het met mij ging. Klokslag 3 uur ging de telefoon, Denise belde om te vragen hoe het met mij ging. Ik was heel goed uit de narcose gekomen en alles ging goed met mij. Mijn tandjes waren afgebroken dus het is wel nog de vraag of mijn wortels er helemaal uit zijn. Over 10 dagen moet ik weer op controle. Gelukkig mocht Denise mij om 5 uur ophalen en konden we samen naar huis toe. Thuis aangekomen ben ik nog een hele lange tijd met Denise geknuffeld op de bank, dit vond ik heel erg fijn, ik werd er helemaal rustig van. Eenmaal in mijn mooi hok ging ik al huppelen en naar onder rennen. Ik was weer erg vrolijk. En ja hoor s'avonds weer lekker brokjes eten. Dus hopelijk geen dwangvoer want dat vind ik niet zo lekker. Ik krijg nu wel pijnstilling en antibiotica elke dag tot dat alles over is maar ik heb nu in ieder geval geen last meer van mijn tandjes. Wat een lief baasje heb ik toch he !

Fijn weer thuis in de tuin.

Filmpje van Wizzy in zijn nieuwe huisje.

Hallo Leo & Truus.

Ze hebben me Floortje genoemd, zoals je ziet zit ik met al mijn nieuwe vriendjes bij elkaar. Ik kan ook op bezoek bij de kippen, Noor zit er al maar ik durf nog niet. Janneke zie je al zitten , zij is de hele dag op joets en komt alleen eten en slapen.

Gr. floortje.

Een verhaal met een goede afloop voor een Duitse Hangoor.

Wij kregen een E-mail van echte dierenvrienden.

Hallo, Ik heb een vraagje aan u. Een paar dagen geleden liepen wij met onze hond op straat en vonden een Duitse hangoor. Wij hebben ons geen seconde bedacht en hebben het diertje mee naar huis genomen. In de buurt navraag gedaan wie zijn konijn miste en uiteindelijk de eigenaar gevonden. Echter wilde deze er van af en dus is het dier (gelijk maar omgedoopt tot Bas) lekker bij ons gebleven (en zal hier ook blijven). Nu hebben wij thuis heel wat verschillende dieren wonen waaronder een cavia van 7 weken oud. Mijn eerste vraag is: kan Bas (een mannetje) bij de cavia (Pieper vrouwtje) of zal dit problemen opleveren? Nu zit Bas in huis in een kooi en loopt (samen met de hond) door de kamer, dit is erg leuk om te zien hoe Jelle (de hond) en Bas met elkaar omgaan. Maar we willen eigenlijk dat Bas s'zomers lekker in een ren in de achtertuin van meer ruimte kan genieten. Echter zien we dan weer tegen de winter op, kan je Bas s'zomers lekker buiten doen en dan tegen oktober weer binnen in huis halen tot ongeveer mei? Een ding is zeker: Bas zal hier nooit meer weg gaan. Janco en Marja.

Jelle met de Duitse Hangoor.

Zo zie je maar dat er nog mensen zijn die het hardt op de goede plaats hebben als het om dieren gaat. We hebben natuurlijk antwoord gegeven op deze mooie E-mail.

Frieda heeft een nieuwe voedster.

Naar dat de voedster van Frieda was over leden is zij op zoek gegaan voor een nieuwe vriendin voor haar ram Snickers.

Via het forum is ze bij ons gekomen en heeft een nieuwe voedster voor haar ram gevonden Rosie een witte Duitse Hangoor met blauwe ogen Frieda was er direct verlieft op.

Jill is omgedoopt met de naam Rosie.

Het koppelen van Snickers met Rosie (Jill) gaat goed. Ik heb ze nu een paar dagen achter elkaar in de ren gezet en Snickers begint haar steeds ijverig te poetsen, doet ie graag. Rosie komt ook steeds vaker zelf naar hem toe. Gisteren hok van Snickers erbij gezet, dat was natuurlijk super interessant. Ze is er ook al een paar keer ingeweest maar Snickers is nog niet toe aan definitief samen te wonen, eerst even een lat relatie, lache. Rosie maakt nogal een bende in haar hok. Slimme tante hoor dat konijn van jullie, van de week was ze bijna uit gebroken. Dus liggen er nu 2 balken op het rooster op haar kooi, echt komisch beestje hoor. Nu ik dit mail is ze haar voerbak onder het hooi aan het verstoppen. Is nog niks gisteren moest ik goed kijken in haar hok zat ze zelf helemaal onder het hooi, zag er niet uit. Echt een dame met een eigen willetje, dat maakt er ook zo leuk. Kan er uren naar kijken. Was ie weer. Ik laat snel weer iets van ons horen.

Groetjes Frieda en dikke knuffel van Rosie.

Een berichtje van Rosie en Snickers.

Weer even een berichtje vanuit Den Bosch. Het gaat erg goed met Rosie en Snickers. Zijn echte vriendjes en kunnen niet meer zonder elkaar. Ik heb er een paar foto's bij gedaan, het zijn echte "bouwvakkers" als ze weer een nieuwe doos in hun ren krijgen. Als eerste wordt er een extra uitgang in gemaakt en dan is er niks leukers om er met Zn tweeën er door heen te rennen.

Of.....je gaat er lekker in liggen. Bij de laatste foto's wist ik niet wat ik zag. Ik weet dat konijnen zich op hun zij laten vallen En dan lekker gaan slapen als ze het naar hun zin hebben maar die dame van jullie liet zich lekker op haar rug vallen. En slapen dat ze dan doet, net doornroosje. Het is een lekkere eigenwijze tante die Rosie, heerlijk beestje. Ze heeft wel drang om een nest te maken, doet ze ook met volle overgave. Vindt dat altijd wel een beetje sneu al die haren plukken en hard werken en dan geen kleine nijntjes. Maar is de natuur, en als ze de makkelijke weg wil dan plukt ze Snickers voor haren in haar nestje. Heeft ze nu 2 keer gedaan, echte kunstwerkjes. En.....hoe is met jullie?? Alle moeder, vader en baby nijntjes doen het goed. Nou dat was ie weer voor deze keer.

Groetjes Dick en Frieda en... natuurlijk een dikke knuffel van Rosie en Snickers.

Herkenning door het konijn van zijn verzorger.

Een konijn herkend zeker zijn baasje.Hij herkend dit aan de manier hoe het baasje of bazinnetje loopt. Het konijn zal meestal direct naar voren in het hok komen en met de voorpootjes op de voerbak gaan staan wachten. Ook buiten voertijd is dit het geval.

In de meeste gevallen zal het konijn zijn verzorger herkennen aan zijn of haar stem.

Tijdens de begroeting zal het dier met zijn neus langs de kleding van de verzorger snuffelen. Om vast te stellen of een bekende geur aanwezig is.Als hij je niet herkend geef hij een geurvlag af door met zijn kin over die plaats op het lichaam te strijken. Vervolgens kan een ram ook een geurvlag afzetten door te spuiten. Wat ik persoonlijk niet zo prettig vind. Als dat begroetingsritueel achter de rug is, zal het dier zeer geïnteresseerd zijn naar wat u doet. . Probeer al deze gedragingen van het konijn als het even kan te stimuleren, je kunt er dan alleen maar meer plezier uithalen voor je zelf en het konijn.

Het konijn als groepsdier.

Binnen de groep van konijnen, evenals bij andere groepsdieren, hebben zich allerlei gedragsstructuren ontwikkeld om de verhouding tussen konijnen in de groep onderling te versterken. Als de jongen getatoeëerd zijn likken ze bij elkaar de inkt uit de oren.Bij jongen dieren die nog bij de voedster zitten is dit goed te zien. Een van de gedragingen is de sociale pelsverzorging. Hier bij likt het ene konijn bij het andere konijn de pels. Dit leren ze van de voedster {moeder}. Dit gedrag houdt het midden tussen een liefkozing en het reinigen van de vacht. Indien het konijn ook bij u alle kleding uitgebreid gaat likken, is dat alleen maar een teken van genegenheid. Het konijn voelt zich bij u volledig op zijn gemak en een teken van het feit dat hij u als een vertegenwoordiger van zijn groep ziet [ wat een hele eer is} geef hij u een liefkozing in vorm van het likken van kleding, handen of gezicht. Dit gedrag toont het konijn alleen als het dier volkomen op zijn gemak is en de mens volledig vertrouwd. Om dit vertrouwen niet te beschamen is het wellicht het besten het dier te laten begaan. De band tussen de mens en het konijn wordt zo alleen maar sterker.

Zindelijk maken van je konijn.

Konijnen zijn heel erg zindelijk van nature. Ze doen het in hun hok ook vaak op één plaats. Mensen worden vaak boos op hun konijn als ze hun behoeftes op de verkeerde plaats doen als ze loslopen, maar dat wil niet zeggen dat ze niet zindelijk zijn. Je kunt een hoektoilet, een doos of andere bak gebruiken. Vul dit met een beetje absorberende korrels en doe er eventueel wat hooi in om het aantrekkelijker te maken (eten en poepen gaat vaak goed samen). Zet de bak dan op de plaats waar je wilt dat je konijn zijn behoeftes doet. De kans is groot dat hij dit niet meteen begrijpt. Doe dan wat van zijn eigen keutels (zijn geur) in de bak. Mocht hij het nog niet snappen doe het dan als volgt. Zet de bak op de plaats waar hij wel plast. Grote kans dat hij dan de link snapt. Je kunt dan de bak per dag een stukje verplaatsen tot aan de plek waar jij hem wilt hebben. Wees geduldig. Als hij op de bak plast is hij zindelijk. Maar konijnen laten uit enthousiasme of als ze in de puberteit zijn ook weleens zomaar een keutel vallen. Ook om hun territorium af te zetten doen ze dit. Beiden hebben echter niets met zindelijkheid te maken en dat kun je dus ook niet voorkomen. Castreren helpt dan in zo'n geval.

Leuke plaatjes van konijnen met andere dieren.

let op de gelijkenis van de kleur.

Regenboog Brug

Dit is een gedeelte van deze site ter herinnering

Aan alle Konijnen die ons ontvallen zijn.

Maar in onze gedachten zullen blijven.

Een brug verbindt de hemel met de aarden.

We noemen hem ook wel de regenboog brug.

Door zijn vele kleuren.

Aan deze zijde van de brug licht een land met groene

Sappige weiden.Daar gaan de dieren heen als ze ons

ontvallen zijn. Daar leven ze in vrijheid en huppelen vrij rond.

Ook aan fokkers, vrienden,vriendinnen & keurmeesters

Die niet meer onder ons zijn, daar is deze brug ook voor.

Wij weten dat hij zeer veel gebruikt wordt.

Het waren echte vrienden & vriendinnen van de dieren.

Nu zijn ze samen over de brug naar een andere plaats.

Waar de dieren en mensen in liefde samen zijn.

De hemel op aarde geeft het niet.

Maar wel in ons hard.